تبلیغات
زیست شناسی گرگان - ژنتیك در قران كریم

امروز:

ژنتیك در قران كریم

مروری بر مبانی علم ژنتیك در قرآن كریم

گروه خبرنگاران افتخاری / حسین قاسم‌نژاد: قرآن با علوم روز منافات ندارد و این بدان معنی نیست كه قرآن كتاب علمی صرف است، بلكه قرآن تأیید‌كننده علم است و علم تنها چاشنی دانش كتاب آسمانی قرآن برای فهم بشر نادان و برای هدایت انسان آزاده است.
انسان سالیان درازی را سپری كرد تا از راز میان تكثیر و زاد و ولد میان نباتات آشنا شود. در حالی‌كه این راز در كتب پیشین آسمانی مثل تورات و انجیل آن‌چنان جایگاهی ندارد. نمی‌دانم چرا و به چه دلیل خداوند كریم قرآن را از این نظر یك استثنا قرار داد، ولی هرچه هست چیزی جز معجزه الهی آن نیست كه هر روز واقعیتی تازه از دل آزمایشات پیچیده كشف می‌شود و آنگاه تازه مسلمانان متوجه می‌شوند كه چرا خداوند در آیه فلان می‌فرماید كه گیاهان با هم ازدواج می‌كنند؟!
شاید روزگاری خود مسلمانان جواب درستی برای این مسائل نداشتند و تاریخ علم ژنتیك بیش از دویست سال نیست. تازه این علم به دو دسته كلی انسانی و گیاهی تبدیل شده است كه در هر دو مورد سالیان بسیار دور خداوند كریم در قرآن مبین اشارت فرموده بود و مسلمانی كه به دنبال مطالعه آن نبود طبعا چیز زیادی از خواندن این آیات به دست نمی‌آورد و تنها برای ثوابش آن‌را قرائت می‌كرد، ولی امروز با پیشرفت علم و تكنولوژی و فناوری‌های پیشگام در عرصه نانوتكنولوژی آگاهی ما را نسبت به درك قرآن افزوده است.
بی‌تردید قرآن كریم قدیمی‌ترین سند مكتوب علمی از نظر جنین‌شناسی و ژنتیك انسانی است كه پدر و مادر وارثان صفات فرزندان خویشند و چگونه در رحم مادر اسپرم و تخمك ایجاد لقاح می‌كند و تا چند هفته سرشار از اندام ژله‌ای و گوشتی است و تا چه مدتی دارای اندام‌های حیاتی می‌شود. همچنین در مورد ازدواج نباتات و حشراتی مثل زنبور عسل كه شهد گل‌ها را به هم انتقال می‌دهند و سبب باروری گیاهان دیگر می‌شوند.
به اعتراف تمامی خاورشناسان این چنین علومی برای محمد‌رسول‌الله(ص) نامعلوم بوده است، حتی زوایای جدید آن تاكنون هم در پرده‌ای از ابهام است و هر روز دانشمندان با پیشرفت‌های علمی گام‌های دیگری را برای شناخت این علم بر می‌دارند، پس چگونه ممكن است كه قرآن تنها از آن محمد(ص)شد؟، چون همه خاورشناسان ابتدا تهمت‌های ناروا به حضرت ختمی مرتبت(ص) می‌زدند و حتی جرأت نداشتند نام قرآن را در ترجمه‌های‌شان با صفات آن بیاورند مثل قرآن كریم، قرآن مجید، بلكه می‌نوشتند ( قرآن نوشته محمد یا كتابی كه محمد نوشته است)، هرچند در نسل‌های بعدی مترجمان صدیقی پیدا شدند و قرآن را به درستی ترجمه كردند، ولی آثار زشتشان سبب انحرافات زیادی شد كه امروزه عده‌ای نادان در رسانه‌ها آن‌را فریاد می‌زنند، لذا نویسنده تلاش كرده است تا كاری جدید در حوزه معرفتی كلام‌الله مجید را به انجام برساند، ولو اندك و یا مختصر تا فتح بابی برای دوستان متفكر و دانشمند باشد.
ژنتیك را طبعا با این گستردگی مطالعاتی كه امروز پیدا كرده نمی‌توان به راحتی تعریف كرد، ولی همان ‌طوری كه از اسمش پیداست، در یك تعریف كلی می‌توان علم ژنتیك را علم مطالعه ژنوم انسانی و نباتی و خصوصیات و وراثت صفات در انسان و حیوان و نباتات دانست. در تاریخ اسلام داریم كه روزی مردی به خدمت امام علی(ع) رسید و گفت: می‌خواهم زنم را طلاق دهم، چون بی‌تردید او بی‌وفایی كرده و فرزندی سیاه از او متولد شده است. در حالی‌كه خانواده ما هیچ كدام سیاه زنگی نیستند! امام علی(ع) فرمودند: بروید همسر و فرزندتان را بیاورید؟!
آن مرد چنین كرد و آن‌گاه امام(ع) از پدران و مادران همسر مرد سئوال كرد و همان سئوال‌ها را نیز از مرد پرسید! آن‌گاه امام(ع) فرمود: همان‌طوری كه همسر شما گفت: پدر بزرگ پدر ایشان سیاه بوده است و این كودك به او رفته است!، لذا همسر تو خیانت‌كار نیست!
آن روز امام(ع) امام این مسأله را حل كرد و هزار و سیصد سال علمای اسلامی آن‌را بازنویسی كردند، ولی كسی از خودش سئوال نكرد كه وراثت زن هم در تعیین صفات فرزند مهم است؟! كسی از خود سئوال نكرد كه اصلا مرد براساس باور غلط عرب‌ها و یونانیان قدیم سلول تخم را در رحم زن قرار نمی‌دهد، بلكه اسپرم او تنها نیمی از اجزای سلول تخم است. نیم دیگر تخمك زن است كه موجب لقاح و تولید سلول تخم می‌شود و كسی از خود این سئوال را نكرد كه چرا وراثت از نیای اعظم زن به كودك مرد رسید؟؟! لذا همه دست بر روی هم گذاشتیم تا «جرج یا گریگور مندل» در هزار و صد سال بعد صفات ارثی را بیان كند، لذا حق با شاعر است كه می‌فرماید: اسلام به خودی خود ندارد عیبی/ هر عیب كه هست از مسلمانی ماست.
قرآن كریم منشأ حیوانات را نطفه نر و ماده می‌شناساند و در آیات 45 ـ 44 سوره نجم آن‌را تذكر می‌دهد، اما سیر تحول علم ژنتیك را در بیانی كوتاه و مختصر این‌گونه است: اولین كسی كه توانست قوانین حاكم بر انتقال صفات ارثی را شناسایی كند، كشیشی اتریشی به نام گریگور مندل بود كه در سال ۱۸۶۵ این قوانین را كه حاصل آزمایشاتش روی گیاه نخود فرنگی بود، ارائه كرد. این در حالی بود كه جامعه علمی آن دوران به دیدگاه‌ها و كشفیات او اهمیت چندانی نداد و نتایج كارهای مندل به دست فراموشی سپرده شد و به نظر می‌رسید، پرونده این دانش رو به بسته شدن است.


نوشته شده در : یکشنبه 1 بهمن 1391  توسط : شریفی زاده .    نظرات() .

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر